• Ολυμπιακός-Μπάγερν Μονάχου 89-69Ο Ολυμπιακός με τον νεαρό Αλεξέι Ποκουσέφσκι να κάνει το ντεμπούτο του επικράτησε με 89-69 κόντρα στην Μπάγερν Μονάχου για την 27η αγωνιστική της Euroleague.
  • Χαμός με Ουάρντα: Σκάνδαλο με... αιθέριες υπάρξεις στην Αίγυπτο!Μπερδέματα και στην εθνική Αιγύπτου έχει ο Αμρ Ουάρντα.
  • Μένει στην Μπενφίκα ο ΣάμαρηςΑνανεώνει με την Μπενφίκα τελικά ο Σάμαρης.
  • Ολυμπιακός – Μπάγερν: Τηρήθηκε η ενός λεπτού σιγή στο ΣΕΦ (video)Με ελάχιστες παραφωνίες, η ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του Θανάση Γιαννακόπουλου στο ΣΕΦ τηρήθηκε…
  • Οι οφειλές σε ΣιόντηΜία συζήτηση προσφυγής και μία αναβολή για την Κέρκυρα στην ΠΕΕΟΔ της ΕΠΟ.
  • Ο Εσιέν βρήκε ομάδα: Εκεί συνεχίζει ο πρώην άσος του Παναθηναϊκού Ο Μίκαελ Εσιέν βρήκε νέα ποδοσφαιρική στέγη.
  • Δικαιώθηκε ο ΛουκίναςΤον πρώην ποδοσφαιριστή της ομάδας και νυν του Πλατανιά καλείται να πληρώσει ο Ηρακλής.
  • Αυλαία εντός με Απόλλωνα Πόντου για τους ΝέουςΤον τελευταίο τους εντός έδρας αγώνα θα δώσουν την Τετάρτη 20 Μαρτίου (ώρα 14:00) οι Νέοι της ΑΕ Καραϊσκάκης Άρτας, οι οποίοι θα υποδεχτούν την αντίστοιχη ομάδα του Απόλλωνα Πόντου.

 

 

 

 

 

Κυβερνητική εταιρεία «επί πτωμάτων»…

από vagelis kond
Κυβερνητική εταιρεία «επί πτωμάτων»…

Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΑΣ

Η 21η Αυγούστου 2018 και η λήξη των μνημονίων υπήρξε, εν τέλει, καθοριστική ημερομηνία. Μετά από αυτό το ορόσημο η κυβέρνησης δεν συμμαζεύεται. Είτε γιατί καλλιέργησε πολλές προσδοκίες για το επόμενο διάστημα «χωρίς δεσμεύσεις και επιτήρηση», κάτι που –όπως είναι φυσικό- δεν επιβεβαιώνεται αφού η επιτήρηση συνεχίζεται, ενώ απουσιάζει η χρηματοδότηση, είτε γιατί ήταν πολύ πιεσμένη το προηγούμενο διάστημα 2015-18 (αντιλαϊκά μέτρα, «παρά –ιδεολογική- φύσιν» συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ κ.α.) και τώρα κηρύχτηκε γενική χαλάρωση. Είτε και τα δυο μαζί… Κυρίως όμως γιατί αλλιώς τα είπε και τα εντελώς αντίθετα έκανε…
 Σημασία έχει ότι κατά το τελευταίο διάστημα δεν έχουμε κυβέρνηση. Και το χειρότερο  όλων είναι ότι δεν έχουμε κυβέρνηση γιατί δεν έχουμε στόχους. Κοντολογίς, δεν έχουμε πρόγραμμα και ορίζοντα. Και τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο επώδυνα αν αναλογιστεί κανείς ότι η κυβέρνηση της «αριστεράς», εν τέλει, δεν μπορεί να κυβερνήσει γιατί η τρόικα αποφεύγει να θέσει… σκληρούς όρους. Σκέτη κατάρρευση δηλαδή κάθε ιδεολογίας, κάθε αρχής, οτιδήποτε φαντασιακού ή οραματικού: Η «αριστερή» κυβέρνηση παρέμεινε στην εξουσία για 3,5 έτη ετεροκαθοριζόμενη από την τρόικα και ανατροφοδοτούμενη από τα σκληρά-αντιλαϊκά μέτρα προκειμένου οι δανειστές να πληρωθούν στο ακέραιο τους τόκους τους…
Η χώρα πλέον ξέμεινε από στόχους γιατί απλά, απλούστατα δεν μπορεί πλέον να ετεροκαθορίζεται από τη «μάχη» της με τους δανειστές. Και ως ένα βαθμό το παραδέχεται καθώς τώρα παραμένει στην εξουσία μόνο και μόνο για να ανασυγκροτηθεί παλαιοκομματικά, να κάνει διορισμούς (8μηνα), να τρέξει κοινοτικά προγράμματα, να δώσει επιδοτήσεις, να μοιράσει χρήματα που προορίζονται για τους πρόσφυγες σε φίλα προσκείμενες στον ΣΥΡΙΖΑ, Μ.Κ.Ο. και μετά να προσφύγει στις κάλπες ελπίζοντας σε μια καλύτερη συγκυρία…
 Άρα, όταν αποσύρθηκαν από το προσκήνιο οι δανειστές (σ.σ. γιατί ποτέ δεν έφυγαν), οι κυβερνητικοί εταίροι το πήραν παλαιοκομματικά. Αντί να ανασυγκροτηθεί η κυβέρνηση, αντί να βάλει 1-2 οραματικά στοιχεία, αντί να βελτιώσει τον ορίζοντά της και να θέσει νέους ποιοτικούς στόχους, έπαψε να υφίσταται  γιατί έπαψε να ετεροκαθορίζεται. Ακυρώθηκε ταυτόχρονα με την απόσυρση των «αντιπάλων» της.
 Αυτό φάνηκε και από τον ανασχηματισμό του Αυγούστου. Δείτε ποιους έβαλε μέσα ο Τσίπρας (Ξενογιαννακοπούλου κ.λπ.), αναζητείστε σε ποιόν ανάθεσε τις τράπεζες (Φλαμπουράρης…), ξανακοιτάξτε ποιος πρώτευσε στην νέα Εκτελεστική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ (Κοτσιακάς).
 Άλλα πέραν του κενού στο κυβερνητικό αφήγημα, εκτός από το γεγονός του ετεροκαθορισμού (έναντι της τρόικας) το οποίο ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, πάνω από την προφανέστατη αδυναμία στου Μαξίμου να βάλει κάτι, οτιδήποτε, στο κενό που άφησαν οι τεχνοκράτες των δανειστών (μια πολιτική και ιδεολογική κατάρρευση που όμοιά της δεν έχουμε συναντήσει ξανά σε καμιά ιστορική φάση), οι δύο εταίροι συμφώνησαν να μείνουν ενωμένοι για λίγους μήνες ακόμη ώστε να ανασυγκροτηθούν. Οι ΑΝΕΛ μέσω των μηχανισμών του Στρατού, η Παπακώστα μέσω των αντίστοιχων δομών της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής,  ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω Μ.Κ.Ο., κοινοτικών κονδυλίων και 8μήνων στο δημόσιο…
 Ωστόσο, αυτή η συμφωνία για τεχνητή παράταση του κυβερνητικού βίου ώστε να δοθεί πρόσθετος πολιτικός χρόνος για την παραταξιακή ανασυγκρότηση -και, εν τέλει, την κομματική αναπαραγωγή-, δεν τηρείται για δύο κυρίως λόγους:
-Η κυβέρνηση δεν φρόντισε να βάλει οτιδήποτε στη θέση την τρόικας που απήλθε και αυτό το κενό, σε συνδυασμό με το χρηματοδοτικό κενό, προκαλεί έλλειψη προσανατολισμού, στόχων και ενός εκλογικού αφηγήματος. Και γι αυτό ευθύνεται τόσο η απουσία οποιασδήποτε ιδέας περί προσφοράς και καλών υπηρεσιών  προς το κοινωνικό σύνολο από ένα τσούρμο αριβιστών της εξουσίας όσο και η μετάλλαξη των κυβερνώντων…
-Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να εντάξει και τη συμφωνία των Πρεσπών (ουσιαστικά την αναγνώριση  «μακεδονικής» εθνότητας και γλώσσας) στο ιδεολογικό του οπλοστάσιο. Ίσως και προκειμένου να ξεχωρίσει (έστω και για άσχετο λόγο) έναντι των λοιπών μνημονιακών κομμάτων, μετεκλογικά. Και είναι ακριβώς αυτή η τακτική του Μαξίμου που οδηγεί τον ΣΥΡΙΖΑ σε προσέλκυση  βουλευτών και από τους ΑΝΕΛ προκειμένου να συμπληρώσει τον μαγικό αριθμό «151». Ουσιαστικά έχουμε κομματικό «κανιβαλισμό» καθώς της κυβερνητικής εταιρείας, της ευκαιριακής συμμαχίας για την άνοδο και την διακράτηση της εξουσίας, έπεται η «επί των πτωμάτων» πορεία, η λαφυραγώγηση του εταίρου σε ένα κανιβαλικό μέλλον…
Όσο πιο αταίριαστη, δηλαδή κυνική, ήταν η κυβερνητική εταιρεία που είχαν συμπτύξει οι ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ τόσο πιο δραματική και ακραία θα είναι και η αλληλοεξόντωση των πρώην συμμάχων. Και ακόμη πιο απρόβλεπτες οι εξελίξεις και δραματικές οι επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία. Όσο οι ΑΝΕΛ διασκορπίζονται, επ ωφελεία κυρίως του μεγάλου εταίρου (ΣΥΡΙΖΑ), τόσο ο Καμένος καθίσταται απρόβλεπτος Σαμψών… Γιατί, δεν μπορεί να μείνει ο Τσίπρας πρωθυπουργός μέχρι τον Οκτώβριο και ο Καμμένος (λόγω Σκοπιανού) να είναι στην απέξω…
 Κοντολογίς, καλές είναι οι συμφωνημένες εντάσεις και οι προσχεδιασμένες ρήξεις, ενταγμένες και αυτές στο παιχνιδάκι φενακισμού των ψηφοφόρων και περισπασμού των πολιτών από τα οικονομικά προβλήματα και τα κοινωνικά αδιέξοδα, αλλά κάποια στιγμή με μια απρόβλεπτη κίνηση, μπορεί να ραγίσει το γυαλί…
 Ο υφιστάμενο πολιτικό-διοικητικό κενό ( σ.σ. θου κύριε φυλακήν τω στόματί μου) ουσιαστικά είναι κενό της τρόικας. Και αυτό αποτελεί τη μέγιστη κατάπτωση για την «αριστερά» και την χώρα. Παράλληλα υπάρχει ήδη χρηματοδοτικό κενό τόσο για τη χώρα (εκτός αγορών λόγω υψηλών επιτοκίων) όσο και για τις επιχειρήσεις (τράπεζες και λοιπές εταιρείες). Με υπερχρεωμένα όλα τα νοικοκυριά. Και αυτό το κοκτέιλ απειλεί την εθνική μας υπόσταση για  μια κόμη φορά μετά την άφρονα περίοδο 2004-2009.